Koszty dostawy
Paczkomaty 24/7   10,99 zł
Kurier GLS   14,99 zł
Kurier GLS pobranie   17,99 zł

 Masz aż 30 dni na zwrot

Obuwie wg stopnia ochrony
 S1  S1P    S2
 S3   SB   OB
 O1  HRO  SRC
Cennik dla całej oferty


Poradnik BHP




Czym jest BHP?

 

BHP - Bezpieczeństwo i Higiena Pracy.

Jak sama nazwa wskazuje - jest to zbiór zasad i przepisów umożliwiających bezpieczne wykonywanie pracy na różnych stanowiskach sektora gospodarki.

Każdy pracodawca i pracownik zobowiązani są do przestrzegania przepisów BHP, określonych w Kodeksie Pracy.

Istnieją również zbiory reguł i zasad BHP nie uregulowane Kodeksem Pracy i prawem, a wynikające z wieloletnich doświadczeń naukowo - technicznych.

Bezpieczeństwo i Higiena Pracy to nie tylko ochrona życia i zdrowia pracownika, ale także zapewnienie mu ergonomicznych warunków w miejscu wykonywania pracy.

Środowiska i aspekty pracy regulowane przez przepisy BHP.

Najważniejszą podstawą BHP jest minimalizowanie zagrożeń związanych z wykonywaną pracą, oraz miejscem jej wykonywania po przez:

odpowiednie wyposażenie miejsc pracy

  • wielkość pomieszczenia, oświetlenie, ogrzewanie i wentylacja
  • urządzenie, dostęp i zabezpieczenie pomieszczeń sanitarnych (łazienka, toaleta, szatnia, jadalnia, palarnia)
  • oznakowanie i zabezpieczenie niebezpiecznych przestrzeni na terenie firmy (zakładu pracy), a także w miejscach, gdzie praca jest wykonywana


Czym jest ŚOI?

 

ŚOI - czyli Środki Ochrony Indywidualnej - są to artykuły, urządzenia, wyposażenia przeznaczone do ochrony pracownika przed jednym lub wieloma zagrożeniami, które mogą mieć wpływ na jego bezpieczeństwo i zdrowie.

Środki ochrony indywidualnej powinny być stosowane w sytuacjach, kiedy nie można:

  • uniknąć zagrożeń
  • wystarczająco ich ograniczyć za pomocą środków ochrony zbiorowej albo odpowiedniej organizacji pracy

„Pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy bez środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, przewidzianych do stosowania na danym stanowisku pracy (…)”

Kodeks Pracy art. 2379 §1.

 

Do Środków Ochrony Indywidualnej zaliczamy:

  • zespoły składające się z kilku urządzeń lub rodzajów wyposażenia, które zostały ze sobą połączone w celu ochrony człowieka przed jednym lub wieloma jednocześnie występującymi zagrożeniami
  • urządzenia lub wyposażenie ochronne, połączone z nie ochronnym środkiem wyposażenia indywidualnego noszonym lub też trzymanym przez osobę, w celu wykonania określonych czynności
  • wymienne składniki środków ochrony indywidualnej, które są istotne dla ich właściwego funkcjonowania, używane wyłącznie do takich środków

W zależności od rodzajów ryzyka dyrektywa określa 3 kategorie ŚOI:

  • Kategoria I - ochrona przed minimalnymi zagrożeniami
  • Kategoria II - wszelkie środki ochrony indywidualnej, które nie należą do kategorii I i III
  • Kategoria III -ochrona przed zagrożeniami prowadzącymi do inwalidztwa lub śmierci

Środki Ochrony Indywidualnej powinny być dostosowane:

  • odpowiednio do zagrożenia, a jednocześnie nie powodować zagrożenia same z siebie
  • do osoby użytkującej - poprzez odpowiednie rozmiary i system regulacji
  • do warunków istniejących w danym miejscu pracy
  • do wymagań ergonomii oraz stanu zdrowia pracownika

ŚOI I kat. obejmują wyłącznie środki do ochrony przed:

  • działaniami czynników mechanicznych, których skutki są powierzchniowe (np. rękawice ogrodnicze, ochrony palców itp.)
  • środkami czyszczącymi o słabym działaniu i łatwo odwracalnych skutkach działania (np. rękawice chroniące przed detergentami itp.)
  • zagrożeniami związanymi z manipulacją gorącymi przedmiotami, która nie naraża użytkownika na temperaturę wyższą niż 50 °C (323 K) lub też na niebezpieczne uderzenia (np. rękawice, fartuchy)
  • czynnikami atmosferycznymi, bez uwzględniania czynników wyjątkowych i ekstremalnych (np. nakrycia głowy, obuwie)
  • słabymi uderzeniami i drganiami, które nie mają wpływu na istotne dla życia i których skutki nie mogą spowodować nieodwracalnych uszkodzeń ciała (np. lekkie hełmy, rękawice, obuwie)

Kat.II obejmuje:

ŚOI o konstrukcji pośredniej, czyli takie, które nie należą do I lub III kategorii ryzyka, a więc, między innymi

  • środki ochrony słuchu, hełmy przemysłowe, gogle i okulary ochronne
  • rękawice, buty i odzież, chroniące np. przed zagrożeniami mechanicznymi
  • odzież ostrzegawcza, odzież dla spawaczy

Do ŚOI III kat. zalicza się:

  • sprzęt ochrony układu oddechowego przed stałymi lub ciekłymi aerozolami lub drażniącymi, niebezpiecznymi, toksycznymi gazami
  • sprzęt ochrony układu oddechowego, zapewniający pełną izolację od atmosfery
  • środki zapewniające ograniczoną w czasie ochronę przed zagrożeniami chemicznymi lub promieniowaniem jonizującym
  • sprzęt ratowniczy do użytku w środowiskach o wysokiej temperaturze (porównywalne do powietrza +100°C i wyżej – oparzenia II st. w 15 sek.)
  • sprzęt ratowniczy do użytku w środowiskach o niskiej temperaturze (porównywalne do powietrza -50°C i niższej – odmrożenia w 2 sek.)
  • środki chroniące przed upadkiem z wysokości

środki chroniące przed zagrożeniami elektrycznymi, niebezpiecznym wysokim napięciem prądu.

 

Najczęstsze zagrożenia i ich rodzaje.

Fizyczne

mechaniczne:

  • poślizgnięcia, upadki, drgania (wibracja),
  • przekłucia, otarcia, przecięcia, uderzenia, wstrząsy, zgniecenia,
  • wybuchy, upadki z wysokości

elektryczne:

  • promieniowanie jonizujące, niejonizujące

termiczne:

  • zimno
  • wysoka temperatura
  • ogień

hałas

Biologiczne

  • pierwotniaki i zwierzęta
  • bakterie, wirusy, grzyby
  • antygeny inne niż mikroorganizmy

Chemiczne

aerozole:

  • mgła
  • dymy
  • płyny, włókna

płyny:

  • pryskanie, chlapanie
  • zanurzenie

gazy, pary

 

Części ciała najczęściej zagrożone:

  • głowa - czaszka, twarz, oczy narząd słuchu drogi oddechowe
  • kończyny górne - dłonie, ręce
  • kończyny dolne - stopy, nogi
  • inne - skóra, tułów (w tym brzych), drogi rodne

W zależności od wykonywanej pracy, a przede wszystkim od ryzyka jakie ze sobą niesie - ŚOI dzielimy na 9 kategorii:

nazwa / symbol

  1. Sprzęt ochrony głowy / G
  2. Sprzęt ochrony twarzy i oczu / T
  3. Sprzęt ochrony układu oddechowego / D
  4. Sprzęt ochrony słuchu / S
  5. Sprzęt ochrony kończyn górnych / R
  6. Sprzęt ochrony kończyn dolnych / N
  7. Sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości / W
  8. Odzież ochronna /  U
  9. Środki chroniące cały organizm - jest to połączenie sprzętu izolującego układ oddechowy z odzieżą gazoszczelną / I




Produkty zgodne z podziałem ŚOI



środki ochrony głowy / G

środki ochrony twarzy i oczu / T

środki ochrony układu oddechowego / D

  1. hełmy ochronne
  2. hełmy ochronne z wyposażeniem dodatkowym
  3. czapki
  4. czepki i stożki
  5. kapelusze
  6. kaptury
  7. berety
  8. chustki
  9. inne nakrycia głowy
  1. okulary
  2. gogle
  3. osłony twarzy, w tym półosłony i przyłbice
  4. tarcze
  5. inne środki ochrony twarzy i oczu
  1. sprzęt oczyszczający do pracy ciągłej, w tym filtrujący, pochłaniający i filtrująco-pochłaniający
  2. sprzęt izolujący do pracy ciągłej,  w tym autonomiczny i stacjonarny
  3. sprzęt ucieczkowy oczyszczający, w tym pochłaniacze i filtropochłaniacze
  4. sprzęt ucieczkowy izolujący, w tym aparaty powietrzne butlowe i regeneracyjne
  5. inne rodzaje sprzętu ochrony układu oddechowego

środki ochrony słuchu / S

środki ochrony kończyn górnych / R

środki ochrony kończyn dolnych / N

  1. wkładki przeciwhałasowe
  2. nauszniki przeciwhałasowe
  3. hełmy przeciwhałasowe
  4. inne środki ochrony słuchu
  1. rękawice ochronne
  2. ochraniacze palców
  3. ochraniacze dłoni
  4. ochraniacze nadgarstka
  5. ochraniacze nadgarstka i przedramienia
  6. ochraniacze łokcia
  7. ochraniacze przedramienia i ramienia
  8. inne środki ochrony rąk
  1. buty
  2. półbuty
  3. trzewiki
  4. saperki
  5. półsaperki
  6. kalosze
  7. sandały
  8. trepy
  9. ochraniacze stopy
  10. ochraniacze golenia
  11. ochraniacze kolana
  12. ochraniacze uda
  13. getry
  14. inne środki ochrony nóg

środki ochrony przed upadkiem z wysokości / W

odzież ochronna / U

środki izolujące cały organizm / I

  1. uprzęże, w tym szelki bezpieczeństwa i pasy biodrowe
  2. linki bezpieczeństwa
  3. amortyzatory
  4. urządzenie samohamowne
  5. inne środki chroniące przed upadkiem z wysokości
  1. ubrania
  2. kombinezony
  3. kurtki, bluzy
  4. kamizelki
  5. spodnie
  6. fartuchy
  7. fartuchy przednie
  8. płaszcze
  9. peleryny
  10. ochraniacze barku
  11. ochraniacze klatki piersiowej
  12. ochraniacze brzucha
  13. ochraniacze pośladków
  14. osłony tułowia
  15. osłony głowy i karku
  16. kamizelki ostrzegawcze
  17. kurtki ostrzegawcze
  18. spodnie ostrzegawcze
  19. narzutki ostrzegawcze
  20. inne rodzaje odzieży ochronnej
  1. środki z doprowadzeniem powietrza
  2. środki umożliwiające stosowanie izolującego sprzętu ochrony układu oddechowego
  3. środki umożliwiające doprowadzenie powietrza lub stosowanie sprzętu ochrony układu oddechowego




Sprzęt ochrony głowy - czaszki

Wszelkiego rodzaju urazy głowy mogą pociągnąć ze sobą nie tylko obrażenia skóry głowy, ale także kręgosłupa szyjnego, mózgu, czy też kości czaszki.

W celu jak najlepszej ochrony, należy dobrać odpowiednio przystosowany hełm - kask.

 

Istnieją 4 aspekty prawidłowego doboru kasku:

  1. Ocena stopnia ryzyka - upadek przedmiotów, zderzenia, zagrożenia połączone (konieczność użycia ochronników słuchu z osłoną twarzy)
  2. Zabezpieczenie przed przebiciem - w celu skutecznej osłony głowy
  3. Amortyzacja - dzięki skorupie i zamocowanej więźbie, które pochłaniają energię uderzenia spadającego ciężaru
  4. Odchylenie - dzięki odpowiedniej ergonomii, która pozwala na przemieszczenie prostopadłe spadającego przedmiotu ze szczytu głowy

 

Ważne, by podczas dobierania hełmu zwrócić uwagę na:

  • temp. w jakiej hełm będzie stosowany
  • konieczność połączenia hełmu z innymi ŚOI - okulary, osłona twarzy, nauszniki, czy też środki ochrony dróg oddechowych
  • okres przydatności

 

Hełm zabezpiecza głowę pracownika przed:

  • uderzeniem w głowę przez spadające przedmioty
  • urazem przez wystające elementy rusztowań itp.
  • odpryskami stopionego materiału
  • porażeniem prądem
  • wysoką temperaturą

Najbardziej popularne hełmy - tzw. hełmy przemysłowe - mogą być używane w temp od -10°C do 50°C



Sprzęt ochrony twarzy i oczu

W ŚOI twarzy i oczu rozróżniamy dwa podziały:

  • zastosowanie zawodowe
  • zastosowanie pozazawodowe

 

Etapy prawidłowego ocenienia ryzyka i zabezpieczenia twarzy oraz wzroku:

  1. Określić typ zagrożenia - odpryski, promieniowanie, rozbryzgi, itp.
  2. Rozpoznanie rodzaju ochrony - okulary, gogle, osłona tważynadokulary, kaptury
  3. Wybór parametrów zabezpieczających - barwione, niezarysowujące, niezaparujące, itp.
  4. Wybór typu soczewki - wzór klasyczny, nowoczesny, itp.

 

Rodzaje zagrożeń i środki zabezpieczające.

Czynniki mechaniczne - uderzenie, odpryski ciał stałych

  • okulary, gogle przeciwodpryskowe, osłony twarzy

Czynniki chemiczne - rozbryzgi lub krople cieczy, pyły, gazy, pary:

  • gogle lub osłony twarzy

Czynniki termiczne - promieniowanie termiczne, rozbryzgi stopionych metali, odpryski gorących ciał stałych:

  • okulary lub osłony twarzy chroniące przed podczerwienią

Promieniowanie optyczne - nadfioletowe, podczerwone, słoneczne, laserowe, spawalnicze

  • okulary, gogle, osłony twarzy chroniące przed promieniowaniem (nadfioletowym, laserowym, okulary przeciwsłoneczne); gogle, tarcze i przyłbice spawalnicze

Kontakt z urządzeniem pod napięciem, łuk przy zwarciu elektrycznym:

  • osłony twarzy chroniące przed łukiem powstającym przy zwarciu elektrycznym

 

Odporność mechaniczna dla soczewek:

  •  Brak oznaczenia - minimalna odporność na uderzenia,
  •  S - Podwyższona odporność na uderzenia (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 22 mm i minimalnej masie 43 g i przybliżonej prędkości 5,1 m/s),
  •  F - Uderzenie o niskiej energi (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g i przybliżonej prędkości 45 m/s),
  •   - Uderzenie o średniej energii (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g lecącej z prędkością 120 m/s),
  •   - Uderzenie o wysokiej energii (odporność na uderzenia kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g lecącej z prędkością 190 m/s), o K - odporność powierzchni na uszkodzenia (zarysowania) przez drobne cząsteczki,
  • N - odporność na zaparowanie (zaroszenie),
  • 8 - soczewki odporne na przywieranie stopionego metalu i przenikanie gorących ciał stałych (opcjonalne),
  • T - testy przeprowadzane w skrajnych temperaturach <-5oC, +55oC> (opcjonalne). UWAGA: A może być stosowane tylko do osłon twarzy, B może być stosowana do gogli i osłon twarzy, F może być stosowana do dowolnych środków ochrony oczu.
  • Obszar zastosowania definiowany dla soczewek:
  • Brak oznaczenia - ogólne zastosowanie, nie wyszczególnione zagrożenia mechaniczne i zagrożenia spowodowane promieniowaniem nadfioletowym podczerwonym, słonecznym i widzialnym, o 9 - gorące metale i stopione ciała stałe.

Parametry odnoszące się do oprawek:

  • Brak oznaczenia - minimalna wytrzymałość. Nie jest definiowana ocena obszaru zastosowania,
  • S - Podwyższona odporność na uderzenia (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 22 mm i minimalnej masie 43 g i przybliżonej prędkości 5,1 m/s),
  • F - Uderzenie o niskiej energii (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g i przybliżonej prędkości 45 m/s),
  • B - Uderzenie o średniej energii (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g lecącej z prędkością 120 m/s),
  • A - Uderzenie o wysokiej energii (odporność na uderzenia kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g lecącej z prędkością 190 m/s),

Obszar zastosowania definiowany dla oprawek:

  • Brak oznaczenia - ogólne zastosowanie, nie wyszczególnione zagrożenia mechaniczne i zagrożenia spowodowane promieniowaniem nadfioletowym podczerwonym, słonecznym i widzialnym,
  • 3 - ciecze - krople cieczy lub ich rozbryzgi,
  • 4 - grube cząstki pyłu. Pył o rozmiarze cząstek powyżej 5 mikrometrów,
  • 5 - gaz i drobne cząstki pyłu - gazy, pary, aerozole, dym i pył o rozmiarze cząstek poniżej 5 mikrometrów,
  • 8 - łuk powstający przy zwarciu elektrycznym,
  • 9 - gorące metale i stopione ciała stałe.

 

Sprzęt ochrony układu oddechowego

Istnieje wiele substancji groźnych, stanowiących grupę czynników wysokiego ryzyka dla zdrowia naszego układu oddechowego.

Jak się przed nimi zabezpieczyć?

Stosując ŚOI układu oddechowego, czyli urządzenia zapewniające bezpieczeństwo i higienę pracy dzięki którym:

  • stężenia substancji niebezpiecznych lub szkodliwych w powietrzu wdychanym przez pracownika są mniejsze od najwyższych dopuszczalnych stężeń
  • temperatura powietrza oddechowego nie przekracza maksymalnej dopuszczalnej ze względów fizjologicznych
  • zawartość tlenu we wdychanym powietrzu jest większa od 19%

W przypadkach pracy w warunkach szczególnych zagrożeń (np. w pożarnictwie lub energetyce jądrowej) sprzęt musi spełniać dodatkowe wymagania

Rodzaje zagrożeń dróg oddechowych.

pył i kurz  - powstają podczas:

  • szczotkowania
  • piaskowania
  • cięcia
  • toczenia
  • i innych operacji, podczas których następuje obróbka struktury stałej.  

mgła:

  • rozpylanie
  • czyszczenie

dym:

  • spalanie materiałów stałych przy udziale wysokiej temperatury
  • topienie i odlewanie metalu
  • spawanie
  • i inne

opary:

  • faza gazowa powstała przez parowanie substancji, będących normalnie ciałami stałymi lub cieczami w temperaturze pokojowej

gazy:

  • substancje występujące jako gazy w temperaturze pokojowej
  • gazy mogą przemieszczać się niezwykle szybko na znaczne odległości

brak  tlenu:

  • sytuacja, w której zawartość tlenu w powietrzu spada poniżej 19% określana jest jako niedobór tlenu. UWAGA! Standardowe respiratory nie zapewniają ochrony przed tym zagrożeniem!

Etapy prawidłowego ocenienia ryzyka i zabezpieczenia pracownika - obowiązki pracodawcy:

  1. Ocena czynników występujących w środowisku pracy - czy to są gazy, czy też ciała stałe
  2. Wysokość stężenia szkodliwego środka
  3. Ryzyko niedotlenienia
  4. Przewidywany czas pracy
  5. Warunki klimatyczne
  6. Dobór odpowiednich ŚOI
  7. Szkolenie pracownika

Należy pamiętać, że rodzaj stosowanego sprzętu ochrony układu oddechowego ma podwójne znaczenie podczas ustalania długości jego czasu użytkowania. Stosowanie niektórych rodzajów sprzętu ochron układu oddechowego nakłada limity czasowe wynikające z budowy i zasad funkcjonowania, np.:

  • sprzęt do wykonywania lekkiej pracy - możliwość stosowania przez 8-godzinny dzień pracy
  • sprzęt do wykonywania ciężkiej pracy - należy stosować do 2-godzin ciągłej pracy

Oznaczenia na Środkach Ochrony dróg oddechowych:

  • FFP1 – najniższy poziom
  • FFP2 – średni poziom ochronny
  • FFP3 – wysoki poziom ochronny

Oznakowanie kolorowe:

  • żółty – klasa P1
  • zielony – P2
  • czerwony – P3

* Ten sposób postępowania jest orientacyjny.

 

Środki ochrony słuchu

Oprócz ochrony twarzy i oczu bardzo ważne znaczenie odgrywa również ochrona przed hałasem i drganiami mechanicznymi.

“Obowiązkiem pracodawcy jest eliminowanie u źródła ryzyka zawodowego związanego z narażeniem na hałas lub ograniczanie tego ryzyka do najniższego poziomu, uwzględniając przy tym dostępne rozwiązania techniczne oraz postęp naukowo-techniczny (...)”

Dz. U. 2005, nr 157, poz. 1318 §5 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy.

Etapy prawidłowego ocenienia ryzyka i zabezpieczenia słuchu pracownika:

  1. Zidentyfikowanie rodzaj hałasu - stały, zmienny, przerywany, impulsowy
  2. Wyznaczenie poziomy hałasu w danym środowisku pracy - intensywność (dB) i częstotliwość (Hz)
  3. Określenie czasu ekspozycji
  4. Obliczenie niezbędnej wartości tłumienia hałasu - aby uzyskać dopuszczalny poziom hałasu

 

Przykłady źródeł hałasu:

  • Hamowanie silników odrzutowych
  • Startujący samolot odrzutowy
  • Wystrzał pistoletowy, młot pneumatyczny
  • Samolot o napędzie śmigłowym
  • Piła mechaniczna, prasa do metalu
  • Wylewanie betonu
  • Obora podczas karmienia
  • Piaskowanie
  • Ciężarówka  
  • Przemysł spożywczy -  butelkowanie, pakowanie  
  • Piła taśmowa  
  • Pracujący młynek mielący
  • i wiele innych

Możliwe jest zastosowanie równocześnie ochronnika słuchu oraz zatyczek. Efektywne wygłuszenie w takim wypadku jest sumą wygłuszeń poszczególnych rodzajów ochron stosowanych równocześnie.

Dopuszczalne wartości hałasu ze względu na ochronę słuchu:

  • poziom ekspozycji na hałas odniesiony zarówno do 8 godzin jak i tygodnia pracy nie może przekraczać 85 dB
  • maksymalny poziom dźwięku nie może przekraczać 115 dB
  • szczytowy poziom dźwięku nie może przekraczać 135 dB

Stosowane ochronniki mają za zadanie zmniejszać poziom hałasu do dopuszczalnego, w momencie gdzie nie jest on już szkodliwy dla zdrowia. Należy przy tym pamiętać, aby unikać nadmiernej ochrony, która spowodowałaby odcięcie pracownika od środowiska pracy - alarmy, komunikacja, itp.

Istnieją  3 wskaźniki tłumienia hałasu:

SNR - Single Number Rating - jest to jednostkowa, średnia wartość tłumienia

HML - wartość wyrażana w zależności od średniego poziomu częstotliwości:

  • H - tłumienie wysokich tonów
  • M - tłumienie średnich częstotliwości
  • L - tłumienie niskich tonów

APV - Assumed Protection Value - wartości tłumienia wyrażone przez 8 dokładnych poziomów częstotliwości.

Ochronniki słuchu są najprostszym i najszybszym sposobem ochrony narządu słuchu przed skutkami oddziaływania hałasu.

Zapewniają ochronę przed wystąpieniem dolegliwości zwanej "szumem w uszach", przytępieniem słuchu, a nawet przed utratą słuchu.

 

Środki ochrony kończyn dolnych - nóg

Do ŚOI kończyn dolnych zaliczamy obuwie ochronne, które ze względu na parametry materiałów użytych podczas produkcji, przeznaczone jest zazwyczaj do ochrony przed kilkoma zagrożeniami.

Ze względu na konstrukcję można wyróżnić następujące typy obuwia:

  • A - półbuty
  • B - trzewiki
  • C - buty do kolan
  • D - buty z przedłużoną cholewką
  • E - kalosze

 

Obuwie ochronne dzielimy według 2 kategorii.

I - sza kategoria - wg. ciężkości zagrożeń, przed którymi obuwie chroni:

Obuwie bezpieczne S (safety)- przeznaczone jest do ochrony użytkownika przed urazami, które mogłyby powstać podczas wypadków, wyposażone w podnoski zapewniające ochronę przed:

  • uderzeniem z energią równą co najmniej 200 J
  • przed ściskaniem równym co najmniej 15 kN.

Obuwie bezpieczne musi spełniać wymagania normy PN-EN ISO 20345:2007 Środki ochrony indywidualnej.

Buty robocze wyprodukowane zgodnie z normą EN ISO 20345 są oznaczone literą "S" po której występuje dodatkowe oznaczenie:

SB wymagania podstawowe

  • podnosek wytrzymujący uderzenia do 200 J
  • wierzch obuwia wykonany z dwoiny skórzanej lub innego materiału o wytrzymałości takiej jak wymagane minimum według normy
  • wysokość wierzchu odpowiadająca normie

S1 cechy podstawowe SB z dodatkowymi właściwościami

  • właściwości antyelektrostatyczne
  • absorpcja energii w części piętowej
  • część piętowa zamknięta
  • podeszwa antypoślizgowa

S2 cechy jak dla S1 z dodatkowymi właściwościami

  • wierzch wodoodporny - nie przepuszcza wody przez minimum 1 godzinę

S3 cechy jak dla S2 z dodatkowymi właściwościami

  • podpodeszwa lub wkładka odporna na przebicie
  • podeszwa urzeźbiona

S4 cechy jak dla S1 z dodatkowymi właściwościami

  • podeszwa antypoślizgowa

S5 cechy jak dla S4 z dodatkowymi właściwościami

  • podpodeszwa lub wkładka odporna na przebicie
  • podeszwa urzeźbiona

 

Obuwie ochronne P (protective) - przeznaczone jest do ochrony użytkownika przed urazami, które mogłyby powstać podczas wypadków, wyposażone w podnoski zapewniające ochronę przed:

  • uderzeniem z energią równą co najmniej 100 J
  • ściskaniem równym co najmniej 10 kN

Obuwie ochronne – spełnia wymagania normy PN-EN ISO 20346:2007 Środki ochrony indywidualnej.

PB: właściwości

  • podnosek 100 J
  • odporność na oleje, benzynę, i inne rozpuszczalniki organiczne

P1 : kategoria ta cechuje się podstawowymi właściwościami, a dodatkowo posiada

  • zabudowaną piętę,
  • właściwości antyelektrostatyczne
  • cechuje się absorpcją energii w części piętowej.

P2 : jak P1 wzbogacona o taką cechę, jak

  • nieprzepuszczalność wody

P3 : jak P2 plus, poszerzona o

  • odporność podeszwy na przebicie
  • urzeźbienie podeszwy.

Obuwie zawodowe O (occupational) - to obuwie mające cechy ochronne, przeznaczone do ochrony użytkownika przed urazami, które mogłyby powstać podczas wypadków w trakcie wykonywanej pracy.

Obuwie zawodowe spełnia wymagania określone przez normę PN-EN ISO 20347:2007 Środki ochrony indywidualnej.

O1 : podstawowe właściwości plus :

  • zabudowana pięta,
  • odporność na węglowodory, olej napędowy,
  • właściwości antyelektrostatyczne podeszwy,
  • absorpcja energii w części piętowej

O2 : jak O1 plus :

  • nieprzepuszczalność wody

O3 : jak O2 plus :

  • odporność podeszwy na przebicie,
  • urzeźbienie podeszwy

O4 : podstawowe właściwości plus :

  • właściwości antyelektrostatyczne,
  • absorpcja energii w części piętowej

O5 : jak O4 plus:

  • odporność podeszwy na przebicie,
  • urzeźbienie podeszw

 

II - ga kategoria - obuwie chroniące przed:

  • czynnikami chemicznymi
  • czynnikami biologicznymi
  • czynnikami mechanicznymi
  • czynnikami termicznymi
  • porażeniem prądem elektrycznym
  • czynnikami atmosferycznymi
  • a także do stosowania w atmosferze zagrożonej wybuchem

 

 

Podstawowe oznaczenia symboli na obuwiu ochronnym:

ESD - Odporność podeszwy na rezystencję elektryczną

A-     Obuwie antyelektrostatyczne

WR - Wodoodporność

CR - Odporność wierzchu obuwia na przecięcia

AN - Ochrona kostki

FO - Odporność na olej i benzynę

P - Odporność na przebicie

HI - Izolacja spodu obuwia przed wysoką temperaturą

CI - Izolacja spodu od zimna

HRO - Odporność na kontakt z gorącym podłożem

M - Ochrona śródstopia (nie dotyczy normy EN ISO 20347:2012)

C - Obuwie prądoprzewodzące

WRU - Wodoodporność materiału wierzchniego

E - Absorpcja energii w części piętowej

Objaśnienia symboli obuwia antypoślizgowego:

SR A: odporność na poślizg na podłożu ceramicznym pokrytym roztworem laurylosiarczanu sodu (silny detergent)

SR B: odporność na poślizg na podłożu ze stali pokrytym glicerolem (tłusta nawierzchnia)

SR C: - odporność na poślizg na obydwu w/w podłożach

 

Piktogramy na obuwiu roboczym i ich znaczenie:

Warto podkreślić, że oprócz obuwia roboczego, do ochrony nóg często stosowane są również specjalne nakolanniki - tzw.: ochraniacze stawów kolanowych.

Zapewniają nie tylko komfort i wygodę podczas wykonywanych czynności, ale przede wszystkim:

  • pomagają zapobiec chorobom zwyrodnieniowym
  • chronią kolana przed obiciem i stłuczeniem

Idealne do użytkowania w pracy w miejscach, gdzie wymagane jest klęczenie.

Pozostałe Środki ochrony kończyn dolnych:

  • ochraniacze stopy
  • ochraniacze golenia
  • ochraniacze kolana
  • ochraniacze uda
  • getry

 

Środki ochrony kończyn górnych

Do podstawowych i zarazem najważniejszych ŚOI kończyn górnych zaliczamy przede wszystkim rękawice robocze - ochronne.

Przy wyborze odpowiednich rękawic należy kierować się tą samą zasadą zabezpieczenia pracownika co przy wyborze pozostałych ŚOI - określić poziom zagrożenia i zakres ochrony.

A dokładnie - w rękawice robocze należy wyposażyć wszystkich tych, którzy podczas wykonywanej pracy narażani są na urazy:

  • chemiczne
  • biologiczne
  • mechaniczne
  • termiczne
  • elektryczne
  • wibracje
  • a także w atmosferze zagrożonej wybuchem

Rodzaje rękawic roboczych - ochronnych:

  • jednopalcowe
  • pięciopalcowe
  • trzypalcowe
  • o skróconych palcach
  • bezpalcowe

Informacje zamieszczone na rękawicach powinny zawierać:

  • logo marki
  • symbol produktu
  • rozmiar
  • piktogramy z poziomami parametrów

Pozostałe piktogramy charakteryzujące rękawice robocze:

 

Rękawice dzielimy na 3 kategorie odpornościowe:

Kat. I - są to rękawice o prostej konstrukcji. Należą do niej rękawice służące do ochrony przed:

  • powierzchniowym działaniem czynników mechanicznych
  • środkami czyszczącymi o słabym działaniu i łatwo odwracalnych skutkach działania
  • oparzeniem w wyniku kontaktu z gorącymi przedmiotami do temp. 50°C

Kat. II - do tej kategorii można zaliczyć takie rękawice jak:

  • antyprzecięciowe
  • spawalnicze
  • antywibracyjne

A także chroniące przed:

  • urazami mechanicznymi - w tym ukłucia i przecięcia nożami
  • uderzeniami, otarciami
  • niską temperaturą do -50°C
  • czynnikami gorącymi
  • zapobiegające gromadzeniu się ładunków elektrycznych w strefach zagrożenia wybuchem

Kat. III - najwyższa kategoria ochrony. Do tej kategorii zaliczamy rękawice:

  • dla strażaków
  • do użytku w środowisku powyżej 50°C
  • elektroizolacyjne
  • chroniące przed chemikaliami - czynniki biologiczne czy mechaniczne

W zależności od zakresu przeznaczenia rękawic, a także zapewnienia idealnej ochrony, przy wyborze należy jednak kierować się nie tylko kategoriami odpornościowymi, ale także piktogramami z poziomami parametrów zamieszczonymi na rękawicach.

 

Dodatkową ochroną dla rąk są zarękawki.

Są to ŚOI chroniące przedramię pracownika przed:

  • kontaktem z wilgocią
  • zabrudzeniem
  • zapyleniem
  • skaleczeniem
  • przecięciem

W zależności od poziomu ochrony, zakękawki produkuje się z takich materiałów jak:

  • folia HDPE
  • przędza przeciwprzecięciowa
  • przędza ognioodporna
  • tkanina TYVEK

Pozostałe rodzaje ochraniaczy kończyn górnych zaliczane do ŚOI:

  • ochraniacze palców
  • ochraniacze dłoni
  • ochraniacze nadgarstka
  • ochraniacze nadgarstka i przedramienia
  • ochraniacze łokcia
  • ochraniacze przedramienia i ramienia

 

Środki ochrony przed upadkiem z wysokości

“.......Praca na wysokości to praca wykonywana na powierzchni znajdującej się na wysokości co najmniej 1,0 m nad poziomem podłogi lub ziemi.”

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

 

Upadek z wysokości jest najczęstszą przyczyną wypadków w środowisku pracy.

Dlatego systemy chroniące przed upadkiem składają się z różnych elementów przystosowanych do konkretnych zagrożeń.

WAŻNE!

W razie stwierdzenia zagrożenia upadkiem bezwzględne jest wyposażenie każdego pracownika w zabezpieczenia przeciwupadkowe.

 

Systemy i ŚOI chroniące przed upadkiem z wysokości możemy podzielić na 4 grupy:

  1. powstrzymywanie spadania – zatrzymanie oraz amortyzacja upadku – ustalanie pozycji podczas pracy
  2. ograniczenie poruszania – uniemożliwienie wystąpienia spadania poprzez takie zaplanowanie pracy, aby upadek nie był możliwy
  3. praca w podparciu – praca z systemami, w których upadek jest możliwy jedynie na długości nie większej niż 60 cm
  4. praca z użyciem technik linowych – tzw. praca technikami alpinistycznymi, w których użycie lin umożliwia dotarcie do stanowiska pracy

Skuteczność sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości, uwarunkowana jest przede wszystkim:

  • właściwym doborem ze względu na specyfikę i warunki, w jakich wykonywana jest praca
  • bezwzględną, pełną sprawnością
  • umiejętnością posługiwania się przez pracowników przydzielonym sprzętem



Aby najlepiej zabezpieczyć się przed upadkiem z wysokości system powstrzymywania musi zawierać 3 podstawowe składniki:

  1. Punkt kotwiczący - pozwala na zamocowanie zabezpieczenia przed upadkiem z wysokości.

Typ A - urządzenie z jednym lub więcej stałymi punktami zakotwienia wymagającymi kotwy konstrukcyjnej

A1 – strukturalne punkty kotwiczące – powierzchnie poziome, pionowe i nachylone

A2 – strukturalne punkty kotwiczące – na dachy pochyłe

Typ B - przenośne punkty kotwiczące

Typ C - urządzseniua z poziomymi liami kotwiczącymi o maksymalnym nachyleniu o 15°

Typ D - urządzenia wykorzystujące sztywne zabezpieczenia - np. szyny - z maksymalnym odchyleniem 15°

Typ E - bezwładne masy kotwiczące - czyli urządzenie przeznaczone do stosowania na powierzchniach o maksymalnym nachyleniu 5°

  1.       Podzespoły łącząco amortyzujące - jest to połączenie szelek, w które ubrany jest pracownik, z punktem kotwiczącym. Powstrzymuje spadania oraz ogranicza do minimum drogę spadania.
  1.        Szelki bezpieczeństwa - ich zadaniem jest równomierne rozłożenie siły działającej na ciało podczas spadania, oraz nadanie użytkownikowi prawidłowej (pionowej) pozycji wiszenia.



Do ŚOI chroniących przed upadkiem z wysokości zaliczamy:

  • szelki bezpieczeństwa
  • amortyzatory
  • urządzenia kotwiczące
  • urządzenia samohamowne
  • linki bezpieczeństwa
  • łączniki
  • systemy ustalające pozycję przy pracy
  • urządzenia samozaciskowe ze sztywną prowadnicą
  • urządzenia samozaciskowe z giętką prowadnicą
  • uprząż biodrowa
  • liny statyczne

Rodzaje prac na wysokości przy wykorzystaniu ŚOI dzielimy na cztery grupy:

  1. Powstrzymywanie spadania
  • zatrzymanie oraz amortyzacja upadku
  • ustalanie pozycji podczas pracy
  1. Ograniczenie poruszania
  • uniemożliwienie wystąpienia spadania poprzez takie zaplanowanie pracy, aby upadek nie był możliwy

III. Praca w podparciu

  • praca z systemami, w których upadek jest możliwy jedynie na długości nie większej niż 60 cm (np. linki opasujące)
  1. Praca z użyciem technik linowych
  • tzw. praca technikami alpinistycznymi, w których użycie lin umożliwia dotarcie do stanowiska pracy



Odzież ochronna - robocza

Odzież robocza jest to odzież, którą pracownik używa (nosi) podczas wykonywania pracy i która ma na celu chronić odzież prywatną oraz ciało przed jednym lub wieloma zagrożeniami.

Rodzaje prac, przy których wymagane jest używanie odzieży ochronnej:

  • prace w narażeniu na działanie wody
  • prace w narażeniu na działanie szkodliwych dla zdrowia substancji chemicznych i biologicznych oraz pyłów
  • prace w narażeniu na działanie substancji rakotwórczych
  • prace na zewnątrz – w narażeniu na zróżnicowane warunki atmosferyczne
  • prace w pomieszczeniach o bardzo niskiej temperaturze
  • prace w wysokiej temperaturze
  • prace stwarzające ryzyko zapalenia odzieży od płomienia, gorących odprysków metali lub żużla
  • prace w kontakcie z przedmiotami o szorstkich powierzchniach, ostrych krawędziach i inne stwarzające ryzyko urazu
  • prace narażające na zamoczenie ciała lub przesiąknięcie odzieży w wyniku stosowania olei, tłuszczów lub innych oleistych lub tłustych
  • prace w narażeniu na zanieczyszczenie ciała substancjami podatnymi na gnicie lub zainfekowanymi albo odpadami
  • prace, podczas których pracownicy muszą być dobrze widoczni

 

Rodzaje odzieży ochronnej zaliczanej do ŚOI:

  • ubrania
  • kombinezony
  • kurtki, bluzy
  • kamizelki
  • spodnie
  • fartuchy
  • fartuchy przednie
  • płaszcze
  • peleryny
  • ochraniacze barku
  • ochraniacze klatki piersiowej
  • ochraniacze brzucha
  • ochraniacze pośladków
  • osłony tułowia
  • osłony głowy i karku

 

  • kamizelki ostrzegawcze
  • kurtki ostrzegawcze
  • spodnie ostrzegawcze
  • narzutki ostrzegawcze

To przed jakimi zagrożeniami trzeba chronić pracownika, ustala się w procesie oceny ryzyka zawodowego.

 

Oznaczenia - piktogramy - na odzieży roboczej:



Jak odczytywać oznaczenia na metkach:

 



 

Środki izolujące cały organizm

Są to:

  • środki z doprowadzeniem powietrza
  • środki umożliwiające stosowanie izolującego sprzętu ochrony układu oddechowego
  • środki umożliwiające doprowadzenie powietrza lub stosowanie sprzętu ochrony układu oddechowego

 



Pracownik ma bezwzględny obowiązek stosowania przydzielonych mu środków Ochrony Indywidualnej.

Warto pamiętać!

Polskie jak i światowe przepisy BHP zakładają, iż ŚOI stosujemy wtedy, gdy nie ma możliwości zastosowań organizacyjnych i technicznych sposobów eliminacji ryzyka.

Jest to tzw. reguła TOP:

T - działania techniczne

O - działania organizacyjne

P - działania personalne




Apteczki

Prowadząc działalność, pracodawca zobowiązany jest do podejmowania działań zapobiegających wystąpienia niebezpieczeństwa dla zdrowia i życia pracowników.

  • 44 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. 2011 nr 173 poz.1034) narzuca wręcz na pracodawców obowiązek zapewnienia w firmie systemu umożliwiającego udzielanie pierwszej pomocy - czyli apteczki.

W szczególności pracodawca zapewnić powinien:

  • punkty pierwszej pomocy w wydziałach (oddziałach), w których wykonywane są prace powodujące duże ryzyko wypadku lub związane z wydzielaniem się par, gazów albo pyłów substancji sklasyfikowanych jako niebezpieczne ze względu na ostre działanie toksyczne
  • apteczki w poszczególnych wydziałach (oddziałach) zakładu pracy

Ilość, jak i wyposażenie apteczek, pracodawca ustala z lekarzem, który sprawuje opiekę nad pracownikami.

Ze względu na swoje przeznaczenie - każda apteczka jest wyposażona według norm DIN:

  1. DIN 13167 - norma określa skład apteczki pierwszej pomocy dla motocykli. Ze względu na ograniczoną ilość miejsca zawartość jest mniejsza niż apteczki samochodowej i dostosowana do podstawowych urazów komunikacyjnych.
  2. DIN 13164 - norma określa skład apteczki stosowanej w pojazdach samochodowych. Dostosowany został do opatrywania ran powstałych w trakcie wypadków drogowych ale również w trakcie prac w terenie lub podczas pieszych wycieczek co tłumaczy opieranie się na tej normie również w ustalaniu składu apteczek innych niż samochodowe,
  3. DIN 13157 - norma (tzw. przemysłowa) określa ilość i rodzaj opatrunków i akcesoriów niezbędnych przy udzielaniu pierwszej pomocy na terenie budowy, zakładu pracy, biura, szkoły itp. Ze względu na większą ilość czynników ryzyka (np. oparzenia), dużą ilość zabezpieczanych osób a z drugiej strony brak ograniczenia miejsca (jak w przypadku apteczek samochodowych) skład jest znacznie bogatszy.
  4. DIN 13169 - norma ta stanowi praktycznie zdublowanie składu wg DIN 13157 (oprócz nożyczek i instrukcji). Apteczka z takim składem przeznaczona jest do zabezpieczenia większej ilości osób.

Przykładowe wyposażenie apteczki pierwszej pomocy wyprodukowane zgodnie z normami DIN 13164:

  • plaster na szpulce 5m x 2,5cm (1szt)
  • zestaw plastrów (14szt)
  • bandaż elastyczny 4m x 6cm (2szt)
  • bandaż elastyczny 4m x 8cm (3szt)
  • rękawice winylowe (4szt/2 pary)
  • chusta opatrunkowa 60 x 80cm (1szt)
  • chusta opatrunkowa 60 x 40cm (1szt)
  • bandaż z kompresem (opatrunek indywidualny) 6 x 8cm (1szt)
  • bandaż z kompresem (opatrunek indywidualny) 8 x 10cm (2szt)
  • bandaż z kompresem (opatrunek indywidualny) 10 x 12cm (1szt)
  • kompres gazowy (na rany) 10 x 10cm (6szt/3 opak)
  • chusta trójkątna 96cm x 96cm x 136cm (2szt)
  • koc termiczny 160cm x 210cm (1szt)
  • nożyczki 14,5cm (1szt)
  • chusteczki nasączone (2szt)
  • instrukcja udzielania pierwszej pomocy
  • ustnik do sztucznego oddychania

Na rynku można spotkać apteczki z dodatkowym wyposażeniem "PLUS" - np.: DIN 13167 PLUS. Oznacza to, że skład apteczki został wyposażony w więcej elementów niż wymaga norma. Najczęściej producenci dołączają do wyposażenia apteczki np. ustnik do sztucznego oddychania, chusteczki dezynfekujące lub inne środki.

Apteczki umieszcza się w miejscach łatwo dostępnych dla każdego pracownika - zapewnia to szybką możliwość reagowania i udzielenia pierwszej pomocy.

Przy rozmieszczaniu apteczek należy ponadto wziąć pod uwagę rodzaje i nasilenie zagrożeń występujących na terenie firmy.

Jeżeli w zakładzie pracy są stanowiska, na których dochodzi do częstszych skaleczeń bądź wypadków, wtedy w takim miejscu umieszczamy dodatkową apteczkę.

Ważną rzeczą jest również zamieszczenie przy każdej apteczce informacji w jaki sposób udziela się pierwszej pomocy.

Obsługę apteczek powierza się odpowiednim osobom, czyli takim, które przeszły przeszkolenie udzielania pierwszej pomocy.

Ważne - należy na bieżąco sprawdzać stan zawartości apteczki (czy znajdują się w niej wszystkie niezbędne środki jak i opatrunki).

W apteczce nie umieszczamy żadnych leków - nawet przeciwbólowych.




Gaśnice

Gaśnica to nie tylko przydatny, ale i niezbędny element wyposażenia każdego obiektu użyteczności publicznej, zakładu pracy, a nawet samochodu osobowego czy ciężarowego.

Sprzęt gaśniczy powinien zostać umieszczony na odpowiednim obszarze, zależnym od właściwości materiałów palących się.

Oznaczenia literowe środków gaśniczych:

  • A -  gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów ciał stałych, które paląc się nie tylko powodują płomień ale także ulegają rozżarzeniu np. drewna, papieru, gumy,
  • B - gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów cieczy i ciał stałych, które paląc się ulegają stopieniu np. benzyny, polietylenu, smoły,
  • C - gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów gazów palnych np. metanu, acetylenu, propanu,
  • D - gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów metali palnych np. magnezu, sodu, uranu,
  • F - gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów łatwopalnych środków gotujących (oleje roślinne, tłuszcze zwierzęce)
  • ponadto w przypadku gaśnic można spotkać oznaczenie ABC/E gdzie litera E oznacza, iż gaśnica przystosowana jest do gaszenia urządzeń pod napięciem powyżej 1 kV.

Rodzaje gaśnic - podział ze względu na środek gaśniczy:

Gaśnica pianowa – środek gaśniczy w postaci wodnego roztworu środka pianotwórczego.

Gaśnica śniegowa – środek gaśniczy w postaci skroplonego dwutlenku węgla, temp. wydostającego się dwutlenku węgla z gaśnicy dochodzi do - 80 stop. C, nie wolno gasić nią ludzi.

Gaśnica proszkowa – środkiem gaśniczym jest proszek, gaśnice tą można używać praktycznie wszędzie gdzie zanieczyszczenia proszkiem nie jest szkodliwe dla gaszonych przedmiotów.

Gaśnica halonowa – środkiem gaśniczym są chlorowcopochodne węglowodorów, tzw. Halony.

Gaśnice w obiektach powinny być rozmieszczone w miejscach łatwo dostępnych i widocznych, a w szczególności:

  • przy wejściach do budynków
  • na klatkach schodowych
  • na korytarzach
  • przy wyjściach z pomieszczeń na zewnątrz
  • w miejscach nienarażonych na uszkodzenia mechaniczne oraz działanie źródeł ciepła (piece, grzejniki)
  • w obiektach wielokondygnacyjnych - w tych samych miejscach na każdej kondygnacji, jeżeli pozwalają na to istniejące warunki

Przy rozmieszczaniu gaśnic muszą być spełnione następujące warunki:

  • odległość z każdego miejsca w obiekcie, w którym może przebywać człowiek, do najbliższej gaśnicy nie powinna być większa niż 30 m
  • do gaśnic powinien być zapewniony dostęp o szerokości co najmniej 1 m

Każde miejsce gdzie znajduję się sprzęt gaśniczy powinno być prawidłowo oznaczone znakami PPOŻ.



Znaki i piktogramy BHP

 

Znaki bezpieczeństwa – zestaw symboli dotyczących przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny stosowany w miejscach użyteczności publicznej i w zakładach pracy.

Każdy pracodawca zobowiązany jest do prawidłowego oznaczenia miejsca pracy, wykorzystując przy tym znaki BHP.

Wszystkie piktogramy, jak i znaki bezpieczeństwa BHP, muszą zostać zdefiniowane w Polskich Normach. To właśnie one w większości przypadków są w stanie uchronić nas od niebezpieczeństwa, jak i nakierować nas w niesieniu pomocy, ułatwiają orientację w pracy i podczas ewakuacji.

Rodzaje znaków BHP:

  • znaki i tablice BHP - zgodne z przepisami
  • instrukcje BHP
  • tablice budowlane
  • znaki ewakuacyjne, przeciwpożarowe
  • ostrzegawcze
  • informacyjne
  • i wiele innych

"Pracodawca zobowiązany jest udostępnić pracownikom do stałego korzystania aktualne instrukcje bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące:

 

  • stosowanych w zakładzie procesów technologicznych oraz wykonywania prac związanych z zagrożeniami wypadkowymi lub zagrożeniami zdrowia pracowników
  • obsługi maszyn i innych urządzeń technicznych
  • postępowania z materiałami szkodliwymi dla zdrowia i niebezpiecznymi
  • udzielania pierwszej pomocy.."

 

Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 § 41 ust. 1 r.b.h.p.

Bardzo ważną rzeczą jest umieszczanie znaków i piktogramów BHP w miejscach do tego przeznaczonych:

  • Instrukcje udzielania pierwszej pomocy - przy apteczkach
  • Znaki i instrukcje przeciwpożarowe - przy sprzęcie gaśniczym
  • Znaki ewakuacyjne - w miejscach do których instynktownie biegnie ludzki wzrok w momencie zagrożenia

Ilość umieszczonych znaków i piktogramów powinna być dostosowana do wielkości terenu przedsiębiorstwa, miejsca pracy, jak i do poziomu i rodzajów występujących zagrożeń.

Ważne - znaki zakazu, ostrzegawcze, nakazu, ewakuacyjne i informacyjne powinny być stosowane jako znaki stałe.



do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl